من یک زنم ودر این هیچ شکی نیست.تمام قوانین این دنیای لعنتی این را می گویند که من از جنس ماده ام نه از جنس نر.اما یک چیزی این وسط درست نیست.چون من معتقدم که من حد وسط نرینگی ومادگی ام.
مغز من گاهی زنانه فکر می کند گاهی مردانه.مغز من 70 درصدش مرد است وسی درصدش زن.
من ترنسکژوال نیستم اما امکان دارد هومو سکژوال(همجنسگرا) یا بایسکژوال(دوجنسگرا) باشم.
خودم که فکر می کنم هوموسکژوال هستم چون همیشه دختران برایم خواستنی وزیبا جلوه می کنند.
اما همیشه باور اینکه من چه هستم برایم سخت بوده چون آدمهای هتروسکژوال(دگرجنسگرا)ی دوروبرم اذیتم می کرده اند.
آنها فکر می کنند کل آدمیان باید براساس قوانین آنها رفتار کنند اما من یکی که نمی توانم.
بریده ام از این زندگی سراسر تصنع.
گاهی جلو آینه رو به تصویر خودم هم به خودم دروغ می گویم
تو خیابان به خودم دروغ می گویم
تو محل کار
حتی امروز تو پارک داشتم قدم می زدم
یک دختر از روبه روم می اومد
توجه ام بهش جلب شد
اما سرم رو انداختم پایین
حتی الان هم به خودم دروغ می گویم
…………………..
اینجا تنها جایی است که به خودم راست می گویم.
این ورودی در مارس 25, 2008 در 6:51 ب.ظ و تحت دستههای my life نوشته شده است. شما میتوانید دنبال کنید و پاسخ بدهید به ورودیهای فیدبک RSS 2.0
شما میتوانید پاسخی بدهید، یا از وبگاه خودتان دنبالک بگذارید.
مارس 25, 2008 در 8:26 ب.ظ
شاید یکروز جامعه ی ما هم دست از این فضولی برداره و به سلیقه ی جنسی مردم احترام بذاره. اما تا اون روز باید تحمل کرد.